Ιστορία της Ψύξης: Δημήτρης Σάλτας

Έχουμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενούμε τον κ. Δημήτρη Σάλτα, έναν άνθρωπο που έχει αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στον κλάδο του Κλιματισμού και της Ψύξης, αλλά και με μακρόχρονη και ενεργή  συνδικαλιστική δράση. Ιδρυτικό μέλος του Σωματείου Ψυκτικών Θεσσαλονίκης, διετέλεσε Πρόεδρός του, ενώ για πολλά χρόνια υπηρέτησε, τον κλάδο, από τη θέση του Αντιπροέδρου της Ο.Ψ.Ε., συμβάλλοντας ενεργά στη διαμόρφωση των εξελίξεων σε πανελλαδικό επίπεδο. Η επαγγελματική και συνδικαλιστική του πορεία αποτελεί μια διαδρομή γεμάτη εμπειρίες, αγώνες και σημαντικές κατακτήσεις.

Συνέντευξη στην Όλγα Βρυώνη

Κύριε Σάλτα, θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά για την παρουσία σας, αλλά και για την προθυμία να μοιραστείτε μαζί μας αυτή τη σημαντική διαδρομή ζωής και προσφοράς στον κλάδο της ψύξης και του κλιματισμού.

Κυρία Βρυώνη, με ιδιαίτερη χαρά και τιμή αποδέχθηκα την πρόσκληση για αυτή τη συνέντευξη.

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για το ενδιαφέρον και για την ευκαιρία που μου δίνετε να μοιραστώ σκέψεις, εμπειρίες και απόψεις γύρω από το επάγγελμά μας και τη διαδρομή μου στον χώρο της ψύξης και του κλιματισμού.

Πιστεύω ότι η επικοινωνία, η ανταλλαγή γνώσης και η διατήρηση της επαγγελματικής μνήμης αποτελούν βασικούς πυλώνες εξέλιξης για κάθε κλάδο. Πρωτοβουλίες όπως η δική σας συμβάλλουν ουσιαστικά προς αυτή την κατεύθυνση, ιδιαίτερα σε μια εποχή όπου η συνεχής ενημέρωση, η συνεργασία και η συλλογικότητα έχουν μεγαλύτερη σημασία από ποτέ.

Σε ποιο επαγγελματικό περιβάλλον μεγαλώσατε και πώς γεννήθηκε η πρώτη σας επαφή με το επάγγελμα του Ψυκτικού; Υπήρξε κάποιο πρόσωπο ή κάποιο γεγονός που σας επηρέασε καθοριστικά;

Ολοκλήρωσα το εξατάξιο γυμνάσιο της εποχής και στη συνέχεια συμμετείχα στις πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή μου στα ΚΑΤΕΕ, τα σημερινά ΤΕΙ, χωρίς όμως να καταφέρω να εισαχθώ. Εκείνη την περίοδο αναζήτησα μια επαγγελματική διέξοδο και έτσι στράφηκα στο επάγγελμα του Ψυκτικού. Φοίτησα στη Δημόσια Μέση Τεχνική Σχολή Εργοδηγών Ψυκτικών, όπου οι σπουδές είχαν διάρκεια δύο ετών. Η επιλογή αυτή δεν προέκυψε έπειτα από κάποια παρότρυνση ή επιρροή τρίτων, αλλά αποτέλεσε μια προσωπική απόφαση και την αφετηρία της επαγγελματικής μου πορείας.

Θυμάστε τα πρώτα σας βήματα ως επαγγελματίας; Ποιες ήταν οι συνθήκες εργασίας τότε και πόσο διαφορετικές ήταν σε σχέση με σήμερα, τόσο σε επίπεδο τεχνολογίας όσο και αναγνώρισης του επαγγέλματος;

Ξεκίνησα την επαγγελματική μου πορεία ως τεχνικός επισκευαστής ηλεκτρικών οικιακών συσκευών. Στη συνέχεια εργάστηκα ως Ψυκτικός σε μεγάλη βιομηχανία γάλακτος της Βόρειας Ελλάδας, πανελλαδικής εμβέλειας, όπου απέκτησα σημαντική εμπειρία στη βιομηχανική ψύξη και ιδιαίτερα στη χρήση αμμωνίας ως ψυκτικού μέσου.

Αργότερα συνέχισα την επαγγελματική μου διαδρομή σε μεγάλη εταιρεία της Θεσσαλονίκης, η οποία δραστηριοποιούνταν στην εισαγωγή και συναρμολόγηση οικιακών κλιματιστικών μονάδων και θεωρούνταν πρωτοποριακή για την εποχή της. Εκεί είχα την ευκαιρία να εμβαθύνω στον τομέα του κλιματισμού, σε όλες τις εφαρμογές και κατηγορίες εγκαταστάσεων.

Την ίδια περίοδο ξεκίνησε και η συνεργασία μου με τη DAIKIN μέσω της KLIMATAIR, του αείμνηστου Σπύρου Πριγγόπουλου, μιας σπουδαίας σχολής στον χώρο του κλιματισμού. Η συνεργασία αυτή αποτέλεσε καθοριστικό σημείο στην επαγγελματική μου πορεία στον τομέα του κλιματισμού.

Η ένταξή μου στο δίκτυο πραγματοποιήθηκε με την καθοριστική συμβολή και εμπιστοσύνη του κ. Απόστολου Νικολακάκη, ο οποίος διέκρινε από την πρώτη στιγμή τη συνέπεια και την τεχνική μου προσέγγιση.

Η συνεργασία μας συνεχίζεται έως σήμερα, βασισμένη σε σχέσεις αξιοπιστίας, τεχνογνωσίας και διαρκούς επαγγελματικής εξέλιξης.

Θυμάμαι ότι εκείνη την εποχή τα πράγματα ήταν σαφώς πιο δύσκολα σε σχέση με σήμερα, καθώς δεν υπήρχαν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και το διαδίκτυο που διευκολύνουν πλέον την ενημέρωση και την εκπαίδευση. Για να μάθει κανείς πραγματικά το επάγγελμα, έπρεπε να μαθητεύσει δίπλα σε έναν έμπειρο τεχνικό και να αποκτήσει γνώσεις μέσα από την καθημερινή πρακτική.

Εκείνα τα χρόνια, για να αναγνωριστεί και να διατηρηθεί ένας επαγγελματίας στην αγορά, έπρεπε πάνω απ’ όλα να είναι σωστός στη δουλειά του, τίμιος και αξιόπιστος, αξίες που εξακολουθούν να έχουν την ίδια σημασία και σήμερα.

Η απόφασή σας να γίνετε ιδρυτικό μέλος του Σωματείου Ψυκτικών Θεσσαλονίκης δεν ήταν τυχαία. Ποια προβλήματα του κλάδου εκείνη την εποχή σας ώθησαν να περάσετε από την ατομική δουλειά στη συλλογική δράση;

Την περίοδο εκείνη, και συγκεκριμένα το 1997, υπήρχε ήδη ένα Επαγγελματικό Σωματείο με έτος ίδρυσης περίπου το 1983, με την ονομασία «Σωματείο Επαγγελματιών Επισκευαστών Ηλεκτρικών Συσκευών». Ωστόσο, τα μέλη του δραστηριοποιούνταν σε πολλούς και διαφορετικούς επαγγελματικούς τομείς, αρκετοί από τους οποίους δεν σχετίζονταν άμεσα με το επάγγελμα του Ψυκτικού.

Το 1997 ψηφίστηκε νέο Προεδρικό Διάταγμα για την αναγνώριση του επαγγέλματος του Ψυκτικού, γεγονός που δημιούργησε την άμεση ανάγκη ίδρυσης ενός εξειδικευμένου Επαγγελματικού Σωματείου Αδειούχων Ψυκτικών, τα μέλη του οποίου θα δραστηριοποιούνταν στην επαγγελματική και βιομηχανική ψύξη, καθώς και στον τομέα του κλιματισμού.

Με την προτροπή του αείμνηστου Χρήστου Παπαδημητρίου διαμορφώθηκε και ο τίτλος του νέου Σωματείου: «Σωματείο Επαγγελματιών Αδειούχων Ψυκτικών και Κλιματιστικών Εγκαταστάσεων Νομού Θεσσαλονίκης», ώστε να μπορέσει στη συνέχεια να αναγνωριστεί και από την ΟΨΕ. Τα ιδρυτικά μέλη ανήλθαν σε περίπου 22 άτομα, όσα δηλαδή απαιτούνταν για την ίδρυση του Σωματείου.

Ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη και στα πρόσωπα που συμμετείχαν και στο πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο ήταν οι: Χρήστος Παπαδημητρίου, Δημήτριος Σάλτας, Δημήτριος Πανταζόπουλος, Γεράσιμος Γερασίμου, Κυριάκος Δεσπότης και Λεωνίδας Χαραλαμπίδης.

Οι ανάγκες εκείνης της εποχής δημιούργησαν νέα δεδομένα για τον κλάδο και συνέβαλαν ουσιαστικά στην οργανωμένη εκπροσώπηση και την αναγνώριση του επαγγέλματος του Ψυκτικού.

Πώς στήνεται ένα Σωματείο από το μηδέν; Μιλήστε μας για τις πρώτες συνελεύσεις, τις αντιδράσεις των συναδέλφων, αλλά και τα εμπόδια που συναντήσατε σε θεσμικό ή επαγγελματικό επίπεδο.

Η ίδρυση και η λειτουργία του νέου Σωματείου συνοδεύτηκαν από σημαντικές δυσκολίες και προκλήσεις. Υπήρξε έντονη αντίδραση και αντιπαράθεση από το ήδη υπάρχον  Σωματείο Επισκευαστών Ηλεκτρικών Συσκευών Νομού Θεσσαλονίκης, καθώς η δημιουργία ενός νέου, εξειδικευμένου φορέα για τους Ψυκτικούς άλλαζε τα δεδομένα της εποχής.

Από την πρώτη στιγμή έπρεπε να αντιμετωπίσουμε βασικά πρακτικά ζητήματα, να βρεθεί χώρος στέγασης, να εγγραφούν μέλη και να υπάρξουν άνθρωποι με διάθεση να ασχοληθούν ενεργά με το Διοικητικό Συμβούλιο και τα κοινά. Το σημαντικότερο όμως ήταν να πειστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι συνάδελφοι να εγγραφούν στο Σωματείο, καθώς η εύρυθμη λειτουργία κάθε επαγγελματικού φορέα εξαρτάται άμεσα από τη συμμετοχή και τις συνδρομές των μελών του.

Παρότι ο τίτλος του Σωματείου αφορούσε τον Νομό Θεσσαλονίκης, εκείνη την περίοδο δεν υπήρχαν αντίστοιχα Επαγγελματικά Σωματεία σε άλλες περιοχές της Βορείου Ελλάδας. Με βάση το καταστατικό μας, είχαμε τη δυνατότητα να εγγράφουμε μέλη και από άλλους νομούς, εφόσον πληρούσαν τις προδιαγραφές του Προεδρικού Διατάγματος του 1997, χωρίς όμως να διαθέτουν δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Με αυτόν τον τρόπο συμβάλαμε ουσιαστικά και στη δημιουργία αντίστοιχων Σωματείων σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Καθοριστικής σημασίας υπήρξε η οικονομική και συμβουλευτική υποστήριξη που λάβαμε, καθώς όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου ασχολούνταν για πρώτη φορά με τον συνδικαλισμό και τη συλλογική εκπροσώπηση. Πολύ σημαντική βοήθεια προσέφεραν το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, με πρόεδρο τον Σωτήρη Μαγόπουλο, η ΟΒΣΘ με πρόεδρο τον Σταύρο Ζαχαρέλη, η οποία μας φιλοξένησε και στα γραφεία της, καθώς και το ΚΕΚ ΓΣΒΕΕ, με διευθυντή τον Γιάννη Παπαργύρη.

Οι δυσκολίες ήταν πολλές, καθώς κάθε νέα και καινοτόμα προσπάθεια συναντά φυσιολογικά αντιδράσεις. Χρειάστηκαν επιμονή, χρόνος και συνεχής προσπάθεια, ώστε να πειστούν οι συνάδελφοι ότι το Σωματείο λειτουργούσε πραγματικά προς όφελος και προστασία του επαγγέλματος του Ψυκτικού.

Βασική αρχή του Σωματείου μας από την πρώτη ημέρα ήταν το ενιαίο ψηφοδέλτιο και ο αποχρωματισμός από πολιτικές επιρροές και κομματικές πεποιθήσεις. Παράλληλα, από τα πρώτα βήματα της λειτουργίας μας δημιουργήσαμε τράπεζα αίματος για τα μέλη και τις οικογένειές τους, καθώς και ένα άτυπο ταμείο αλληλοβοήθειας για συναδέλφους που αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσκολίες. Δημιουργήσαμε επίσης ιστοσελίδα ενημέρωσης για τα μέλη και τους πολίτες, με πλούσιο ενημερωτικό υλικό για τον κλάδο.

Μετά την ίδρυση του Σωματείου προχωρήσαμε και σε μια πρωτοβουλία με ιδιαίτερο συμβολικό αλλά και ουσιαστικό χαρακτήρα, ορίσαμε τον Άγιο Γεννάδιο ως προστάτη Άγιο των Ψυκτικών, ο οποίος εορτάζει στις 17 Νοεμβρίου. Διαθέτουμε εικόνα του Αγίου, αγιογραφημένη και ευλογημένη από την Ιερά Μονή Διονυσίου του Αγίου Όρους, και κάθε χρόνο τελούμε Θεία Λειτουργία και αρτοκλασία με τη συμμετοχή των μελών του Σωματείου μας.

Αναλαμβάνοντας την Προεδρία, βρεθήκατε σε μια θέση ευθύνης με αυξημένες απαιτήσεις. Ποιο ήταν το όραμά σας για το Σωματείο και ποιες πρωτοβουλίες θεωρείτε ότι άλλαξαν ουσιαστικά την πορεία του;

Αναλαμβάνοντας την Προεδρία του Σωματείου, συνέχισα την προσπάθεια και το έργο που είχαμε ήδη ξεκινήσει από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του. Βασικός στόχος και όραμά μου ήταν η συνεχής αναβάθμιση του επαγγέλματος, η σωστή ενημέρωση και επιμόρφωση των συναδέλφων, αλλά και η ενίσχυση της ενότητας και της συναδελφικότητας μεταξύ των μελών του Σωματείου, μέσα από εκδρομές, κοινωνικές εκδηλώσεις και δράσεις με τη συμμετοχή και των οικογενειών τους.

Κατά τη διάρκεια της θητείας μου, και με τη σημαντική συμβολή όλων των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, καταφέραμε να πραγματοποιήσουμε επίσκεψη στο εργοστάσιο της HONEYWELL – FLICA στη Γερμανία, με τα έξοδα διαμονής και φιλοξενίας καλυμμένα από την εταιρεία. Στην αποστολή συμμετείχαν είκοσι πέντε τεχνικοί από τη Θεσσαλονίκη και την Ημαθία, αποκτώντας πολύτιμες εμπειρίες και τεχνογνωσία.

Επιπλέον, οργανώθηκαν επισκέψεις σε σημαντικές ευρωπαϊκές εκθέσεις του κλάδου, όπως στη Νυρεμβέργη και στη Μαδρίτη, με την υποστήριξη του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης. Το Σωματείο είχε επίσης ενεργή παρουσία στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ενημερώνοντας τους πολίτες μέσω φυλλαδίων και συμμετοχών σε μέσα ενημέρωσης, όπως η ΕΡΤ3, ο ΑΝΤ1, το MEGA, ο ΣΚΑΪ και ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Μέσα από συνεργασίες με επιστήμονες σχετικών ειδικοτήτων, όπως πνευμονολόγους, πραγματοποιήθηκαν ενημερωτικές δράσεις για σημαντικά ζητήματα δημόσιας υγείας, όπως η νόσος των λεγεωναρίων, αλλά και για τη σωστή χρήση και συντήρηση των κλιματιστικών εγκαταστάσεων από τους πολίτες. Παράλληλα, ενισχύσαμε την εμπιστοσύνη του κοινού προς τους αδειούχους επαγγελματίες και τα μέλη του Σωματείου μας.

Με τη συνεργασία έμπειρων και καταξιωμένων επαγγελματιών του κλάδου και με τη διαρκή συμμετοχή των μελών, το Σωματείο κατάφερε να αποκτήσει αναγνώριση τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Στο πλαίσιο αυτό συμμετείχαμε και σε επαγγελματική συνάντηση του Ελληνοϊταλικού Επιμελητηρίου, με τη συμμετοχή Τεχνικών Ψυκτικών και εκπροσώπων Σωματείων από την Ιταλία, όπου εκπροσώπησα το Σωματείο μας μαζί με τον Δημήτρη Πανταζόπουλο.

Κατά τη διάρκεια της θητείας σας, ποια ήταν η πιο δύσκολη διαπραγμάτευση που χρειάστηκε να διαχειριστείτε και τι σας δίδαξε εκείνη η εμπειρία; .

Κατά τη διάρκεια της θητείας μου στο Διοικητικό Συμβούλιο, σημαντικό σταθμό αποτέλεσε η διαδικασία ίδρυσης της Ομοσπονδίας Ψυκτικών Ελλάδος (ΟΨΕ), στην οποία είχαμε κοινή πορεία με τον Δημήτρη Πανταζόπουλο, καθώς ήμασταν εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του Σωματείου μας στην ΟΨΕ ήδη πριν από την επίσημη ίδρυσή της.

Με μεγάλη προσπάθεια, προσωπικό χρόνο και συνεχείς μετακινήσεις στην Αθήνα, όπου πολλές φορές παρόντες ήταν ο Γεράσιμος Γερασίμου και ο αείμνηστος Χρήστος Παπαδημητρίου, τέθηκαν οι βάσεις για τη λειτουργία της Ομοσπονδίας. Παράλληλα, προωθήθηκαν κρίσιμα ζητήματα που αφορούσαν την αναγνώριση του επαγγέλματος, καθώς και την κατοχύρωση και αναγνώριση των παλαιών αδειών άσκησης επαγγέλματος των Εργοδηγών Ψυκτικών.

Στη συνέχεια ακολούθησε η προσαρμογή στο νέο Προεδρικό Διάταγμα του 2013, το οποίο ανταποκρινόταν στις νέες τεχνολογικές εξελίξεις και στις απαιτήσεις για αδειοδότηση και πιστοποιήσεις. Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας υπήρξε η πρώτη Περιφέρεια που εναρμονίστηκε με το νέο πλαίσιο, δημιουργώντας επιτροπή εξετάσεων στην οποία είχα την τιμή να συμμετάσχω μαζί με τον Δημήτρη Πανταζόπουλο εκπροσωπώντας τον κλάδο (Νοέμβριος 2013).

Η εμπειρία αυτή με δίδαξε ότι, όταν υπάρχει κοινό όραμα, σωστοί συνεργάτες και προσήλωση στο νόμιμο και συλλογικό συμφέρον, ακόμη και οι πιο απαιτητικές διαδικασίες μπορούν να οδηγήσουν σε ουσιαστικά και θετικά αποτελέσματα.

Η μακρόχρονη παρουσία σας ως αντιπρόεδρος της ΟΨΕ σάς έφερε στο επίκεντρο των εξελίξεων σε πανελλαδικό επίπεδο. Ποιες ήταν οι βασικές προκλήσεις που αντιμετώπιζε ο κλάδος και πώς επιχειρήσατε να τις αντιμετωπίσετε;

Ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Αντιπρόεδρος της Ο.Ψ.Ε., εκπροσωπούσα το Σωματείο μας αλλά και τους συναδέλφους σε πανελλαδικό επίπεδο, προσπαθώντας πάντα να λειτουργώ με γνώμονα το καλό και το συμφέρον του επαγγέλματος.

Θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη εάν σε κάποιες περιπτώσεις στενοχώρησα συναδέλφους. Πιθανόν να υπήρξα πιο πιεστικός από όσο έπρεπε, όμως αυτό ήταν αποτέλεσμα της ευθύνης που ένιωθα απέναντι στον κλάδο.

Παρά τις δυσκολίες και τις όποιες αμφισβητήσεις από μερίδα ελάχιστων συναδέλφων, στήριξα ενεργά δράσεις που αφορούσαν τη συμμετοχή, την εκπαίδευση και την οργάνωση του κλάδου σε πανελλαδικό επίπεδο. Πιστεύω ότι, με τη στήριξη των συναδέλφων μου, προσπάθησα να προσφέρω ό,τι καλύτερο μπορούσα για το επάγγελμα και τους ευχαριστώ όλους θερμά.

Υπήρξαν στιγμές που ο συνδικαλισμός δοκίμασε τις αντοχές σας, είτε προσωπικά είτε επαγγελματικά; Πώς ισορροπήσατε ανάμεσα στην εργασία, την οικογένεια και τη δημόσια δράση;

Σίγουρα, όταν ασχολείσαι με τον συνδικαλισμό, απαιτείται πολύς χρόνος που αφαιρείται από την προσωπική ζωή, την οικογένεια και την επαγγελματική δραστηριότητα. Παρ’ όλα αυτά, κατάφερα να ανταποκριθώ σε όλους τους τομείς, καθώς η επιχείρησή μου ήταν πάντοτε οικογενειακή. Το οφείλω σε μεγάλο βαθμό στην αμέριστη και απεριόριστη συμπαράσταση, στήριξη και βοήθεια της συζύγου μου, Μαρίας, η οποία με αντικαθιστούσε επάξια σε όλες αυτές τις υποχρεώσεις.

Μέσα σε αυτή τη διαδρομή, ποια στιγμή ξεχωρίζετε ως την πιο καθοριστική ή συγκινητική; Υπάρχει κάποιο περιστατικό που θεωρείτε ότι συνοψίζει το νόημα της προσφοράς σας;

Οι πιο καθοριστικές και συγκινητικές στιγμές αυτής της διαδρομής ήταν κυρίως οι ανθρώπινες σχέσεις που δημιουργήθηκαν μέσα στα χρόνια, καθώς γνώρισα πολλούς αξιόλογους συναδέλφους από όλη την Ελλάδα. Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία είχε για μένα η Πανελλαδική αναγνώριση του Σωματείου του Νομού Θεσσαλονίκης ως πρότυπο Σωματείο του κλάδου μας. Εξίσου σημαντικός σταθμός υπήρξε και η δημιουργία της Ο.Ψ.Ε., του συνδικαλιστικού οργάνου που έδωσε ενιαία φωνή στους επαγγελματίες του χώρου.

Θα ήθελα επίσης να αναφέρω ορισμένους συναδέλφους που σημάδεψαν τη συνδικαλιστική μου πορεία. Με ιδιαίτερη συγκίνηση θυμάμαι τους αείμνηστους Βασίλη Λέκα, Βασίλη Αρχοντοβασίλη και Κωνσταντίνο Μπουσμπουρέλη, καθώς και τον Βαγγέλη Αναγνώστου και τον αγαπητό σε όλους «παππού» Νίκο Αλεξανδρίδη. Από τους εν ζωή συναδέλφους ξεχωρίζω τους Παναγιώτη Κολιόπουλο και Άγγελο Δαλαβούρα, καθώς και πολλούς ακόμη συναδέλφους από το Σωματείο Ψυκτικών Ελλάδας, Μαγνησίας, Τρικάλων, Κρήτης και Πειραιά.

Σίγουρα υπάρχουν και πολλοί ακόμη συνάδελφοι που αξίζουν αναφοράς, όμως ο περιορισμένος χώρος δεν επιτρέπει να τους κατονομάσω όλους. Η προσφορά και η κοινή πορεία όλων αυτών των ανθρώπων συνοψίζουν για μένα το πραγματικό νόημα της συλλογικότητας και της προσφοράς στον κλάδο μας.

Ο κλάδος της ψύξης και του κλιματισμού έχει περάσει από σημαντικές τεχνολογικές και θεσμικές αλλαγές. Πώς βιώσατε αυτή τη μετάβαση και ποια θεωρείτε ότι ήταν τα πιο κρίσιμα «σημεία καμπής»;

Σίγουρα ο κλάδος της ψύξης και του κλιματισμού έχει περάσει από πολλές τεχνολογικές και θεσμικές αλλαγές. Πρόκειται για ένα από τα παλαιότερα επαγγέλματα, με άμεση σύνδεση για τη σωστή υγιεινή διατήρηση, μεταφορά και διάθεση τροφίμων, τη συντήρηση αίματος και ανθρώπινων οργάνων, αλλά και γενικότερα με την υγεία και τη διαβίωση των ανθρώπων, σε νοσοκομεία, χώρους συγκέντρωσης, εργασίας και κατοίκησης.

Θυμάμαι ότι ξεκινήσαμε με πολύ απλά μέσα, όπως ένα μανόμετρο και δύο βασικά ψυκτικά ρευστά που χρησιμοποιούνταν τότε σχεδόν σε όλες τις εφαρμογές ψύξης και κλιματισμού, το R12 και το R22. Σήμερα, έχουμε στη διάθεσή μας πλήθος σύγχρονων ηλεκτρονικών εργαλείων για διάγνωση βλαβών, συντήρηση και επισκευή, καθώς και μια μεγάλη γκάμα νέων, οικολογικών ψυκτικών ρευστών, προσαρμοσμένων σε κάθε εφαρμογή.

Το πιο κρίσιμο σημείο, η σημαντικότερη καμπή αυτής της πορείας, ήταν η πρώτη μεγάλη αλλαγή στα ψυκτικά μέσα, με την εισαγωγή και καθιέρωση των νέων «οικολογικών» ψυκτικών ρευστών, που άλλαξαν ριζικά τον τρόπο λειτουργίας του κλάδου.

Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι η περιβαλλοντική επιβάρυνση δεν σχετίζεται αποκλειστικά με τα ψυκτικά ρευστά, αλλά και με άλλους παράγοντες, όπως βιομηχανικές δραστηριότητες και εξωτερικά περιβαλλοντικά φορτία, που επηρεάζουν συνολικά το περιβάλλον και τη στοιβάδα του όζοντος.

Με την εμπειρία σας, ποια χαρακτηριστικά ξεχωρίζουν έναν καλό τεχνικό και πραγματικό επαγγελματία και ποιος είναι ο ρόλος και η συμβολή ενός απλού μέλους σε ένα Επαγγελματικό Σωματείο;

Ένας καλός τεχνικός ξεχωρίζει σήμερα κυρίως από τις τεχνικές του γνώσεις και την ικανότητά του να προσαρμόζεται στις σύγχρονες απαιτήσεις του επαγγέλματος. Βεβαίως, πριν προχωρήσει κάποιος στην ελεύθερη επαγγελματική δραστηριότητα, είναι απαραίτητο να διαθέτει τόσο την απαιτούμενη εμπειρία όσο και την κατάλληλη τεχνική κατάρτιση.

Δυστυχώς, δεν παρατηρείται ιδιαίτερη διάθεση και όρεξη από τους νεότερους επαγγελματίες να ασχοληθούν με τον συνδικαλισμό. Ωστόσο, ακόμη και ένα απλό μέλος ενός Επαγγελματικού Σωματείου μπορεί να προσφέρει σημαντικά, μέσα από τη συμμετοχή του στις δράσεις και στις πρωτοβουλίες του Σωματείου, όπως οι γενικές συνελεύσεις, οι εκλογές του Διοικητικού Συμβουλίου, τα τεχνικά σεμινάρια και κάθε άλλη συλλογική εκδήλωση.

Κοιτώντας πίσω, υπάρχει κάτι που θα κάνατε διαφορετικά; Ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να αφήσετε στη νέα γενιά Ψυκτικών σχετικά με τη συμμετοχή, τη συλλογικότητα και το μέλλον του επαγγέλματος;

Αναλογιζόμενος την πορεία μου, θεωρώ ότι αυτό που θα έπρεπε να είχα κάνει διαφορετικά είναι να αφιερώσω περισσότερο χρόνο στην οικογένεια και στα παιδιά μου. Θα ήθελα να συμβουλεύσω τους νέους επαγγελματίες να αγαπούν το επάγγελμα που ασκούν, να επιμορφώνονται συνεχώς και να παρακολουθούν τα νέα δεδομένα και τις εξελίξεις του κλάδου. Εξίσου σημαντικό είναι να σέβονται και να εκτιμούν τους συναδέλφους τους, ιδιαίτερα τους παλαιότερους, που έχουν συμβάλει ουσιαστικά στην αναγνώριση και την εξέλιξη του επαγγέλματος του Ψυκτικού.

Το επάγγελμα του Ψυκτικού είναι από τα παλαιότερα τεχνικά επαγγέλματα, αλλά ταυτόχρονα και ένα επάγγελμα με σημαντικό μέλλον και προοπτικές. Παράλληλα, είναι σημαντικό οι νέοι επαγγελματίες να είναι εγγεγραμμένοι και να συμμετέχουν ενεργά στο οικείο Σωματείο τους, συμβάλλοντας έτσι στη συλλογική προσπάθεια και στην ενίσχυση του κλάδου.

Τέλος, θα ήθελα να ευχηθώ στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΨΕ καλή επιτυχία στο έργο τους και να καταφέρει την ουσιαστική και πλήρη αναγνώριση του επαγγέλματος, αντίστοιχη με αυτή άλλων τεχνικών κλάδων, όπου η υπογραφή εξειδικευμένου και αδειοδοτούμενου τεχνικού αποτελεί προϋπόθεση για την αδειοδότηση και τη σωστή λειτουργία επαγγελματικών εγκαταστάσεων.

 

Σας ευχαριστούμε θερμά, κ. Σάλτα, για τις πολύτιμες εμπειρίες και τις σκέψεις που μοιραστήκατε μαζί μας. Η διαδρομή σας αποτελεί σημείο αναφοράς για τον κλάδο και σημαντική πηγή έμπνευσης για τους νεότερους επαγγελματίες.

Σας ευχόμαστε υγεία, δύναμη και καλή συνέχεια στην προσωπική σας πορεία και στις μελλοντικές σας δραστηριότητες.